
Oglusum dogali tam 8 hafta oldu ve ben daha yeni yaziyorum. Hamileligim boyunca tembellikten sikayet etmistim simdi de vakitsizlikten ediyorum. Ara ara da olsa buraya onlarin maceralarindan bahsetmek istiyorum.
Oglumuz Saim Sarp 06.07.09 tarihinde saat 15:51'de 4005 gr. agirliginda 56 cm boyunda dünyaya geldi. Dogum hikayemi insallah bir ara yazicam cünkü ilerde mutlaka okumasini istiyorum annesine neler cektirdigini :)
Dilasu baslarda cok kiskandi, hatta bir defasinda ben kardes istemiyordum dedi. Tabi ben bu duruma cok üzülüyordum, oturup agladigim oluyordu. Acaba daha cokmu kücüktü, biraz dahami bekleseydik falan gibi seyler geciyordu aklimdan. Ama simdi hersey rayina oturuyor yavas yavas. Hep beraber alismaya basladik 4 kisilik hayata.
Bugün basladik yine Kindergarten'a. Ama bu hafta gidecek sadece, cünkü haftaya kismetse Türkiyeye ucuyoruz Dilasu, Saim Sarp ve ben. Babamiz isinden dolayi gelemiyor. Onun yerine teyzemiz geliyor. Yoksa iki cocukla yollara düsmeye cesaret edemezdim ben.
Hosgeldin Oglusum
Salı, Eylül 01, 2009
Anneler Günü
Pazar, Mayıs 10, 2009
Gecen cuma kindergartende Anneler gününe özel kutlama vardi. Hediyem nasil ama, benim kiz ne bulduysa takmis takistirmis süslemek icin :))
Gecen hafta hem dogumgünü hediyesi olan bisikletini denemek icin hem de güzel havanin tadini cikarmak icin ablamlara gitmistik. O gün cok eglendi. Dönüste arabada uyuyakaldi. Babasi eve kucaginda cikardi, hala uyuyordu. Geceligini giydirirken bile uyanmadi. Yavrumu temiz hava ve bisiklet fena yormus :)
Basta annem ve kayinvalidem olmak üzere tüm annelerin anneler günü kutlu olsun.
Iyiki dogdun Minik Kusum..
Pazar, Mayıs 03, 2009

Annesinin minik böcügü bugün 4 yasina girdi. Zaman su gibi akiyor. Oysa daha dün gibi hatirliyorum havluya sarilmis halini, omuzuma yatirmislardi. Ben hüngür hüngür agliyordum, o saskin saskin bakiniyordu.
Canim kizim, büyüdügünü öyle güzel gösteriyorsun ki annene. Abla olmaya hazirlaniyorsun kendince. Bazen bebek gibi seviyorum seni farkindayim, komik geliyor sana, gülüyorsun. Ama ne kadar büyürsen büyü, sen benim her zaman bebegim olarak kalacaksin minik prensesim.
Dogum günün kutlu olsun minik kusum. Yüzünden gülücükler hic eksik olmasin. Seni cok ama cok seviyoruz.
Salı, Mart 17, 2009
Yine arayi uzattim. Anlatacak cok sey birikti, bakalim hepsini hatirlayabilecekmiyim.
Annemler 3 ay kaldilar, zaman öyle cabuk gectiki. Geldiklerinde ooo koskoca 3 ay kalacaklar diyordum. Sayili gün cabuk geciyor gercekten. Babam son zamanlarda sıkılmaya baslamisti. Hakliydi da. Cünkü kardan ve soguktan dogru dürüst disari cikamiyorduk. Eve tikilip kaldik ki bu babamin hic sevmedigi biseydir. Hic olmazsa bir bahceye cikip dolanip gelmezse rahat edemez. Ama burda onu da yapamadi. Soguklarda hic disari cikaramadim. Maalesef bir de gribe yakalandi ve hala atlatamadi. Öksürügü kesilmedigi icin simdi hastanede yatiyor. Canim babacim cabuk iyiles olurmu.
Hamileligim bu defa cok farkli geciyor. Cok tembelim, aksamlari oldugum yerde uyumak istiyorum. Aseriyorum. Dilasu'ya hamileyken hic asermemistim. Oysa simdi aklima düseni, ya da tvde gördügüm herseyi istiyorum. Yemek programlarina hiiiiic bakmiyorum. Cünkü baktigim zaman solugu mutfakta aliyorum :) Simdiye kadar 12 kilo aldim. Karnim kocaman, sanki 1 aya kalmaz doguracak gibiyim. Oysa daha 3 aydan fazla var doguma. Bir de cok hareketli oglusum masallah, karsimda oturan biri karnimin nasil hareket ettigini rahatlikla görebiliyor :) Bazen iki saat boyunca tekmeledigi (ve ya yumrukladigi) oluyor :)) Daha cok uyumak icin uzandigimda tekme yiyorum nedense. Isim konusunda hala kararsiziz. Ben önce Batu istemistim ama esimin hosuna gitmedi. Dün aksam "Arda ismi nasil" diye sordum. "Güzel" dedi heralde GSli oldugu icin. Aslinda bir kac tane isim daha var aklimda ama Almanlarin da söyleyebilecegi bir isim olmasi lazim. Yoksa söylerken cok farkli seyler ortaya cikiyor ve bu da benim hiiiic hosuma gitmiyor.
Gecen hafta ufak bir trafik kazasi gecirdim. Arabama arkadan carptilar. Bebege birsey oldu diye cok korktum, Allahima bin sükür hic bisey olmadi. Benim hala biraz boynum agriyor ama buna da sükür. Arabamiz hurdaya cikti. Zaten degistirmeyi düsünüyorduk.
Dilasu kardesi olacagi icin cok mutlu. Beraber karnimi seviyoruz. "Dinle bakalim kardesin ne diyor" diyorum. Kulagini karnima yaklastiriyor. "Oyuncaklarinla oynayabilirmiyim diye soruyor" diyor. Arkasindan da "tabi oynayabilirsin" diyor. Kizimin cok iyi bir abla olacagindan eminim.
Kindergarten'e devam ediyoruz. Bazen sabahlari gitmemek icin agliyor, özellikle de pazartesileri. Cünkü pazartesileri "Essenskind" oluyor, yani ögle yemeklerini orda yiyor. Cünkü ögleden sonra faaliyet dersi var ve eve gelip gitmesi uzun sürüyor. Ben essenskind olmak istemiyorum diye agliyor. Ama oraya gidince de yemek listesine kendi carpi atiyor. Cok düsündüm acaba öglen gidip alsammi diye ama faaliyetler de cok hosuna gidiyor. Ertesi gün bana heyecanla gösteriyor yaptiklarini. Simdi gecen haftadan itibaren carsambalari da orda yiyor ögle yemegini. O gün de almanca kurslari var. Sali günü beraber müzik okula gidiyoruz. Haftanin üc günü ögleden sonralari dolu dolu geciyor. Aslinda iyi de oluyor. Cünkü evde olunca tv seyretmek istiyor sürekli. Bazen ilgisini baska yerlere cekmeyi basarabiliyorum ama bazende birakiyorum. Benden de kaynaklaniyor aslinda. Hamileligin verdigi bir tembellik var üzerimde. Insallah kardesi dogduktan sonra daha da azalticaz tv olayini.
Resimler var ama boyutlari cok büyükmüs. Bir ara kücültüp eklerim insallah :))
Biraz gecikmeli müjdeli bir haber..
Cuma, Aralık 05, 2008
Uzun zamandir bisey yazamadim. Sol taraftaki tickerden de anlasildigi gibi minik kusuma kardes geliyor :) Cok mutlu kardesi olacagi icin. Bazen unutuyor ama aslinda iyi de oluyor unuttugu. Yoksa doguma kadar nasil dayanacagiz (yani hem o hem biz).
Ben yine ilk hamileligimde oldugu gibi bulantilardan cekiyorum :( Umarim bir an önce gecer de ben de hamileligin tadini cikarabilirim. Sanirim o yüzden bloglarimi güncelleyemiyorum. Bir isteksizlik bir halsizlik var üzerimde. Insallah bulantilarla birlikte gececek diye düsünüyorum, bakalim.
Biraz minik kusumdan bahsedeyim:
- Kindergartene devam ediyoruz. Pazartesi günleri uzun kaliyor, cünkü o gün ögleden sonra aktivite yapiliyor. Ögle yemeklerini de orda yiyor ama alman yemeklerini yemedi ilk haftalar. En son careyi evden götürmekte bulduk. Tabi kizim da hakli. Nasil yesin tadsiz tuzsuz alman yemeklerini :)
- Türkiyeden ananemiz ve büyükbabamiz geldiler gectigimiz carsamba günü. Nasil mutluyuz anlatamam. Bir süreligine de olsa yanibasimizdalar. Onlarin varligi özellikle de yakinimda olmalari cok rahatlatiyor beni. Allahim sen onlara saglikli, uzun ömürler ver, AMIN.
- Dilosun bazen öyle laflari oluyorki donup kaliyorum. Büyük adamdan beklemenmez belki öyle sözler. Ama gelin görünki simdi cogu aklimda yok. Sanirim not almam lazim artik. Mesela dünki olayi hemen anlatayim. Kindergartende bir kiz var, erkek cocuklarla oynamayi cok seviyor gördügüm kadariyla. Dün ilk defa Dilasuyla konusmus. Dilasu eve gelir gelmez anlatti bana. "Anne F. benimle konustu bugün" diye nasil heyecanli anlatiyor. Bence simdiye kadar konusmamis olmalari cok tuhaf bir durum cünkü o kiz da türk. Neyse bizimki demesinmi "Anne F. biraz erkek biraz da kiz degilmi" diye. Ben durakladim, az kalsin gülecektim kendimi zor tuttum. "Olurmu annecim o da senin gibi kiz" dedim. "Ama o hep erkeklerle oynuyor" dedi. "Olsun, kizlar erkeklerle de oynar kizim, sende oynayabilirsin istersen" dedim ama ne kadar ikna edebildim bilmiyorum. Sonra konu degisti üzerine düsmedik fazla.
- Su siralar barbie bebeklere karsi cok ilgiliyiz. 4-5 tane var ama sürekli baska istiyor. Gittigimiz yerlerde ya da televizyonda reklamlarda görüyor, unutmuyor sürekli söyleyip duruyor. Biz de en son dayanamadik bayram hediyesini önceden aldik. Cok mutlu oldu ama simdi yine baskasini istiyor. Bunu verelim o istedigini alalim diyor, onu da kabul etmiyor. Bakalim bu durum daha ne kadar sürecek. Dijital kameramiz hala bozuk. Yenisini alicaz ama karar veremiyoruz bir türlü nasil bisey olacagina.





